Hennis zwaait af

Gisteren in NRC een kort interview met mevrouw (ex-minister)Hennis, beschermvrouwe van de “sound of freedom“. Mevrouw Hennis gaat voor de VN aan de slag in Irak, en dus besloot NRC Nederland nog maar eens te vergasten op wat inzichtelijke citaten.

Een logische vraag is blijkbaar waarom onze geliefde Minister in Irak aan de slag gaat, de Nederlandse kiezer in vertwijfeling achterlatend. Gelukkig zal Hennis ook in Irak ijveren voor de belangen van die Nederlandse kiezer:

 “Europa wordt omringd door instabiliteit en die is van invloed op onze vrijheid. Als het in het Midden-Oosten misgaat, voel je dat onmiddellijk. Wij importeren conflicten. Denk aan aanslagen in onze binnensteden, aan de vluchtelingenstromen.”

Oftewel: Westerse inmenging, opruiing, wapenleveranties, interventies en proxy-oorlogen dragen bij aan onze veiligheid. De boel daar eens met rust laten zou onze binnensteden in vuur en vlam zetten en een enorme, ontwrichtende vluchtelingenstroom veroorzaken.

Maar volgens mij is het toch ietsje anders, en exporteren wij (nou ja, in het kielzog onze bondgenoten) voornamelijk conflicten – conflicten die we vervolgens niet kunnen beheersen. Daarmee richten we schade aan die we vervolgens goeddeels op het bordje leggen van het slachtoffer, die met hangende pootjes bij het IMF komt aankruipen, waarna het land effectief een nieuwe fase in de bezetting ingaat.

Hoe gaat het eigenlijk met Irak?

 „Het is heel fragiel. Door de militaire strijd tegen IS was er verbroedering en het is nu belangrijk dat die standhoudt. Er is veel te doen. Ik ben er zelf drie keer geweest, voor het laatst in 2017. Gewonden keerden in die tijd terug van het front in Mosul. Ik was ook in Falluja, nog maar net bevrijd van IS. Mensen keerden terug naar hun huizen, maar zagen een enorme verwoesting. Maar je zag ook een enorme veerkracht.”

Het is heel fragiel, dat zal best. Maar waar Hennis aan voorbij gaat is dat het Irak van nu voornamelijk is gevormd door de (illegale) Amerikaanse invasie van 2003. Hoewel eerdere oorlogen en de mede daardoor ontstane interne onrust al een wissel trokken op de welvaart en ontwikkeling, was Irak destijds nog steeds een relatief ontwikkeld land met een relatief hoogopgeleide bevolking. Daar is sindsdien weinig van over. Het land is op meerdere fronten domweg geïmplodeerd. Het leidt ook geen twijfel dat het sectarische geweld dat Irak sindsdien in z’n greep heeft gehad rechtstreeks valt terug te voeren op die onbezonnen regime-change interventie. De toch al niet al te stabiele regio heeft sindsdien nauwelijks een dag rust gekend.

Nu is dit allemaal niet de schuld van mevrouw Hennis natuurlijk, begrijp me niet verkeerd. Maar als je serieus aan de slag wil namens de VN om Irak te helpen eindelijk te herbouwen – als je echt gedreven wordt door de wil een positief verschil te maken… Waarom dan niet eens ronduit toegeven dat al die Westerse interventies alleen maar ellende betekenen voor de mensen daar, en uiteindelijk ook alleen maar ellende opleveren voor een thuisfront dat zich steeds meer geconfronteerd ziet met draconische, vrijheidsbeperkende maatregelen tegen terreur.

Terreur die onlosmakelijk is verbonden met die interventies.